Vergleich von Vaterunsern
Vaterunser nach der gotischen Bibelübersetzung des Wulfila, 4.Jahrhundert
Atta unsar thu in himinam, weihnai namo thein.
qimai thiudinassus theins. wairthai wilja theins,
swe in himina jah ana airthai.
hlaif unsarana thana sinteinan gif uns himma daga.
jah aflet uns thatei skulans sijaima,
swaswe jah weis afletam thaim skulam unsaraim.
jah ni briggais uns in fraistubnjai,
ak lausei uns af thamma ubilin;
unte theina ist thiudangardi kah mahts jah wulthus in aiwens.
armen.
Altsächsisches Vaterunser aus dem Heliand, um 840 AD
Fadar is ûsa firiho barno,
the is an them hôhon himila rîkea.
Geuuîhid si thîn namo uuordo gehuuilico.
Cuma thîn craftag rîki.
Uuerda thîn uuilleo obar thesa uuerold alla,
sô sama an erdo sô thâr uppa ist
an them hôhon himilrîkea.
Gef ûs dago gehuuilikes râd, drohtin the gôdo,
thîna hêlaga helpa, endi âlât ûs, hebenes uuard,
managoro mênsculdio, al sô uuê ôdrum mannum doan.
Ne lât ûs farlêdean lêtha uuihti
so ford an iro uuilleon so uuî uuirdige sind,
ac help ûs uuidar allun ubilon dâdiun.
Altenglisches Vaterunser, Sächsischer Dialekt, 9.Jh.
Fæder ûre thû eart on heofonum, sî thîn nama gehâlgôd.
Tôbecume thîn rîce. Geweorthe thîn willa on eorthan swâ swâ on heofonum.
Ûrne gedæghwâmlîcan hlâf syle ûs tô dæg.
And forgyf ûs ûre gyltas, swâ swâ wê forgyfath ûrum gyltendum.
And ne gelæd thû ûs on costnunge, ac âlys ûs of yfele.
St.Galler Paternoster, alemannisch, Ende 8.Jh.
Fater unseer, thû pist in himile, uuîhi namun dînan,
qhueme rîhhi dîn, uuerde uuillo diin, sô in himile sôsa in erdu.
prooth unseer emezzihic kip uns hiutu,
oblâz uns sculdi unseero, sô uuir oblâzêm uns sculdikêm,
enti ni unsih firleiti in khorunka, ûzzer lôsi unsih fona ubile.
Vaterunser, bairisch, 9.Jh.
Fater unsêr, der ist in himilom, kæuuîhit uuerde dîn namo,
piqueme rîhi dîn, uuesse uuillo dîn, sama ist in himile,
enti in erdu. pilîpi unsaraz kip uns emizîcaz, enti vlâz uns
unsero sculdi, sama sô uuir flâzzemês unserêm scolom,
enti ni verleiti unsih in die chorunga, ûzzan ærlôsi unsih
fona allêm suntôm.
Paternoster aus dem Weißenburger Katechismus, rheinfränkisch, 9.Jh.
Fater unsêr, thu in himilom bist, giuuîhit sî namo thîn.
quaeme rîchi thîn. uuerdhe uuilleo thîn, sama sô in himile
endi in erthu. Broot unseraz emezzîgaz gib uns hiutu.
endi farlâz uns sculdhi unsero, sama sô uuir farlâzzêm
scolôm unserêm. endi ni gileidi unsih in costunga. auh
arlôsi unsih fona ubile.
Vater aus dem Tatian, ostfränkisch, um 825 AD
Fater unser, thû bist in himile, sî giheilagôt thîn namo,
queme thîn rîhhi, sî thîn uuillo, sô her in himile ist,
sô sî her in erdu, unsar brôt tagalîhhaz gib uns hiutu,
inti furlâz uns unsara sculdi, sô uuir furlâzemês unsarên
sculdîgôn, inti ni gileitêst unsih in costunga, ûzouh arlôsi
unsih fon ubile.
Vaterunser Notkers von St.Gallen, alemannisch, um 1000
Fater unser dû in himile bist, dîn namo uuerde geheiligôt.
Dîn rîche chome, dîn uuillo gescehe in erdo fone menniscon,
alsô in himile fone angelis. Unser tagelîcha brôt kib uns hiuto,
unde unsere sculde belâz uns, alsô ouh uuir belâzen unseren
sculdîgen, unde in chorunga ne leitest dû unsih, nube lôse
unsih fone ubele.